"Balonik Bugonia" - symbolika końca naszej cywilizacji.

Scena nietypowej Konferencji Pani Prezes. Kto widział film, to pamięta a kto nie pamięta - proszę rzucić okiem na slajdy i cytaty, na pewno się przypomni. Spojlerów jest od groma, dlatego kto jeszcze nie widział filmu, proszę natychmiast przestać to czytać i zabrać się do oglądania!

"Chciałabym podkreślić, że nie zapomnę o sprawie, nigdy. To cześć naszej historii, nie zniknie ani nie zostanie zamieciona pod dywan, nie za mojej prezesury. Zapamiętamy ją na zawsze, wyciągniemy ją na korporacyjny maszt, żeby była nauczką dla wszystkich. W firmie i w całej branży. Dlatego w tym tygodniu spotkam się z rodzinami ofiar. Naprawimy swoje błędy. Może wycofamy produkt z rynku, a może dzięki temu doświadczeniu udoskonalimy formułę. Naprawdę uważam, że ostatecznie pomógł by osobie pokroju twojej mamy. Tymczasem, zamierzamy postąpić słusznie czyli opłacić leczenie w nadziei, że się jej poprawi. Nie zgodzimy się by obciążenia finansowe spadły na was. My wyłożymy pieniądze. I jeszcze raz … przepraszamy."

      Omawiana krótka scena bardzo dużo wyjaśnia w filmie. I o dziwo czyni bohaterów filmu – Teddiego i Michelle – jeszcze bardziej "ludzkimi". Z jednej strony w pewien sposób uzasadnia ona brutalność i okrucieństwo Teddiego. Przez ponad połowę seansu obserwujemy go głównie jako napastnika, zwyrodnialca i psychopatę, który nie zawaha się sięgnąć po ostateczne środki, aby dopiąć swego – zdemaskować kosmitkę i wyciągnąć z niej kluczowe informacje mogące uratować Ziemię. Po tej scenie zaczynamy jednak dostrzegać jego motywacje. W widzach, którzy znają mroczną historię Stanów Zjednoczonych oraz temat odpowiedzialności korporacji za „wadliwe produkty konsumenckie”, może wręcz obudzić się współczucie.

      Z drugiej strony sekwencja ta ukazuje Michelle jako typową (utarty przez media schemat), rasową, czystej krwi prezeskę korporacji. W obliczu tragedii tysięcy ludzi potrafi ona jedynie wygłosić wyświechtaną formułkę o współczuciu i rzekomej współwinie całej branży. Jaka jest zatem symbolika tej sceny? Za pomocą postaci małego chłopca, trzymającego kurczliwie na sznurku balonik, twórcy w surowy i niezwykle szczery sposób pokazują, kim są zwykli ludzie w starciu z korporacyjną machiną zorientowaną wyłącznie na zysk. Matka chłopca jest jak ten balonik – unoszona przez wiatr w rytm nieszczerych zapewnień Pani Prezes. Dziecko nie rozumie słów obcej kobiety. Wie tylko jedno: jego mamę bezpowrotnie zamieniono w balonik – rzecz ulotną i pustą, dokładnie taką jak cała korporacyjna gadka Michelle. Gdy w następnej scenie widzimy dorosłego Teddiego jadącego na rowerze, dostrzegamy w nim tego samego zagubionego chłopca. Zaczynamy pojmować jego traumę i wyobrażać sobie życie naznaczone pośrednio przez decyzje Michelle.

       Ponieważ jednak w tego typu historiach zawsze kryje się drugie dno, warto zauważyć jeden szczegół: Michelle ostatecznie dotrzymała słowa - przypomniała sobie o krzywdzie, którą przed laty wyrządziła temu chłopcu i w jakiś sposób próbowała to naprawić. Można śmiało zaryzykować stwierdzenie, że postać grana przez Emmę Stone ma w sobie więcej ludzkich cech i empatii niż większość prawdziwych prezesów czy dyrektorów generalnych wielkich korporacji (wzorzec utrwalony przez media).

       Przecież Michelle mając możliwość ucieczki lub zemsty, nie decyduje się na ten krok. Zamiast tego konsekwentnie pomaga Teddiemu w dotarciu na domniemany statek kosmiczny. W tym właśnie tkwi klucz do zrozumienia całego filmu: kosmitka posiada sumienie a pod koniec filmu dodatkowo dowiadujemy się, że Andromedyjczycy byli protagonistami rasy ludzkiej. Człowiek po raz kolejny staje przed szansą na naprawę swoich błędów – wystarczy jedynie wykazać się empatią i zwykłym poszanowaniem każdego życia, które nas otacza. Niestety, podana przez kosmitów "szczepionka" ratująca ludzki gen przed degradacją ostatecznie się nie przyjmuje, a wszystkie eksperymenty mające uratować naszą moralność ponoszą całkowitą klęskę.

Przestroga, morał? Owszem.
Dbajmy o naszą planetę, szanujmy każde otaczające nas życie, bo to dom nas wszystkich.

       Nie mam pomysłu co do końcówki filmu i słów jednego z Andromedyjczyków o pozostałych na Ziemi dwóch osobnikach, na których jeszcze trwa eksperyment. Jednak ze względu na to kim są, szanse powodzenia są zerowe. Wie ktoś o co kaman?

Serdecznie zapraszam do dyskusji

@FlatPlat:Dragonfly